Stavatti, SM-39 Razor uçağını, ABD Donanması’nın Yeni Nesil Savaş Uçağı programı için tanıttı

Stavatti Aerospace, SM-39 Razor adlı konsepti ABD Donanması’nın Next Carrier Air Dominance (NCAD) girişimi kapsamında, F/A-XX olarak da bilinen program için bağımsız bir aday olarak sundu. Programın, 2030’lu yıllarda F/A-18E/F Super Hornet’ların yerini alması hedefleniyor.

Ocak 2026’da yayımlanan program varsayımlarına göre en az 600 uçak tedarik edilmesi, birim maliyetin yaklaşık 85 milyon dolar olması ve toplam tutarın 51 milyar dolara ulaşması öngörülüyor. Teslimatların 2031–2037 döneminde yapılması, eğitim altyapısında ise 50 görev simülatörünün yer alması planlanıyor.

Bütçe belirsizliklerinin ardından yeniden ivme kazanan program, Kongre baskısıyla Ar-Ge fonlarının artırıldığı bir döneme girdi. Kamuya yansıyan bilgilere göre yarış, Lockheed Martin’in elenmesinin ardından Boeing ve Northrop Grumman arasında daralmış durumda.

SM-39 Razor’un tasarım felsefesi

Stavatti’ye göre SM-39 Razor; F-47, F-22, F-15 ve F/A-18E/F gibi uçakların üstlendiği görevleri kapsayacak, ayrıca hizmetten çıkarılan F-14 Tomcat, A-5 Vigilante ve A-6 Intruder rollerine de hitap edecek yeni nesil bir hava hakimiyeti ve av-bombardıman uçağı olarak tasarlandı.

Çift motorlu, düşük görünürlüklü yapı; insanlı, insansız veya otonom görev profillerine uygun olacak şekilde planlandı. Şirket, uçağı “atmosferik uçaklar ile geleceğin yeniden kullanılabilir uzay avcıları arasında doğrudan bir köprü” olarak tanımlıyor.

Konseptin merkezinde, ortada ana bir gövde ve iki yanda ikincil gövdelerden oluşan radikal üç gövdeli bir planform bulunuyor. Stavatti, bu yapının süpersonik dalga sürüklemesini azalttığını ve Sears–Haack idealine yakın bir hacim dağılımı sağladığını belirtiyor. Böylece yüksek Mach sayılarında süperkruvaz kabiliyeti hedefleniyor.

Aviyonik, itki ve performans hedefleri

Merkez gövdede burun radomu ve AESA radar, kokpit, ön iniş takımı ve iki dahili silah bölmesi yer alırken; yan gövdelerde değişken geometrili serpantin hava alıkları, değişken çevrimli art yakıcılı motorlar ve ana iniş takımları konumlandırılıyor. Yakıt tankları, sensörler ve elektronik karşı tedbir sistemleri tüm gövdeye dağıtılmış durumda.

Stavatti, SM-39 için Mach 4’ün üzerinde azami hız ve Mach 2,5’in üzerinde düz uçuş süper seyir hedefi açıklıyor. Taktik muharebe yarıçapının 2.200 kilometreyi aşması, hız aralığının 103 KTAS ile 2.005 KTAS arasında olması ve iniş konfigürasyonunda 103 KTAS gibi düşük bir stall hızına ulaşılması öngörülüyor.

İtki tarafında, her biri 50.000 libre sınıfında iki değişken çevrimli motor planlanıyor. Adaylar arasında General Electric uyarlamalı çevrim konsepti ile Stavatti’nin NeoThrust E1400 ailesi bulunuyor. Örnek verilen E1400 VCE motorunun deniz seviyesinde 52.400 libre azami statik itki, 42.700 libre askerî itki ve itki yönlendirmeli, düşük görünürlüklü art yakıcıya sahip olması hedefleniyor.

Silah yükü, yönlendirilmiş enerji ve otonomi

Uçakta dahili 20 mm M61A2 Vulcan topu ve iki dahili silah bölmesi öngörülüyor. Ön bölme 162 inç uzunlukta ve 5.000 libre, orta gövde bölmesi ise 174 inç uzunlukta ve 12.000 libre taşıma kapasitesine sahip.

Silahlar çıkarıldığında ise 12.000 libreye kadar dahili “ferry tank” yakıt seçeneği de bulunuyor. Harici olarak dört kanat istasyonu, her biri 4.500 libre kapasiteli ve gerektiğinde atılabilir şekilde tasarlandı. Toplam dahili ve harici harp yükü 25.000 libre olarak belirtiliyor.

Stavatti ayrıca yönlendirilmiş enerji silahlarına yönelik altyapıya da vurgu yapıyor. Konseptte, klasik topa alternatif olarak gaz dinamik lazer gibi sistemlerin entegrasyonu için güç ve soğutma rezervleri ayrıldığı ifade ediliyor.

Sensörler, elektronik harp ve üretim planı

Açık mimarili aviyonik yaklaşım benimsenirken, prototip veya ihracat konfigürasyonlarında Raytheon AESA radar, AN/ASQ-242 iletişim/navigasyon/tanımlama sistemi ve F-35 EOTS türevi elektro-optik hedefleme sistemlerine atıf yapılıyor.

Elektronik harp tarafında, radar ve kızılötesi güdümlü tehditlere karşı entegre bir öz savunma paketi ve gelecekte tam dijital, bütünleşik bir EH sistemi planlanıyor.

Stavatti, SM-39’un tek koltuklu, çift koltuklu ve tamamen insansız sürümlerini üretmeyi hedefliyor. Şirket ayrıca ABD’de yılda 200 uçağa kadar üretim kapasitesine sahip yeni bir tesis kurmayı ve yaklaşık 20 yıl boyunca 1.600 nitelikli istihdam yaratmayı planladığını belirtiyor.