KAAN gelene kadar gökyüzünde Eurofighter dönemi başladı

Bölgedeki son olaylar bir gerçeği netleştirdi: hava kuvvetinde büyük eksik olmak, neredeyse hava gücü olmamakla eşdeğer.
Hava gücü; platformlar, kuvvetler, teknoloji, doktrin ve yöntemlerin birlikte kullanılmasıdır.
Amaç dost operasyonları desteklemek ve düşmanın hava sahasını kapatmaktır.

Yunanistan Rafale aldı ve F-16’larını F-16V’ye yükseltiyor.
İsrail 2028’e kadar 75 adet F-35I almayı planlıyor; Haziran 2025’te 45 teslim edildi.
İsrail ayrıca F-15I’lerini modernize edip F-15IA almayı planlıyor.
Bunlar Türkiye için teknoloji ve performans baskısı yaratıyor.

Türk Hava Kuvvetleri bugün yaklaşık 240 adet F-16C/D ve ~25 adet F-4E/2020 uçakla görev yapıyor.
F-4E’ler 2000’lerin başında modernize edildi ama artık hizmet ömrünün sonuna geldi.
F-16C/D filosu radar ve elektronik harp alanında güncel tehditlerin gerisinde kalma riski taşıyor.

Türkiye yerli projelere ciddi yatırım yapıyor.
KAAN milli hava üstünlük uçağı üzerinde uçuş testleri sürüyor.
Anka 3 insansız taarruz platformu ve Kızılelma insansız çok rollü savaş uçağı geliştiriliyor.
Anka, Aksungur, Akıncı ve TB2 gibi İHA’lar aktif kullanılıyor.
Kızılelma seri üretime geçiyor ve yakında hizmete girmesi bekleniyor.
Böylece Türkiye insanlı ve insansız uçakları birlikte işleten ilk ülkelerden biri olacak.

KAAN Batı’da uçuş testleri süren nadir yeni nesil programlardan biri.
Bu projeler Türk hava gücünde yeni bir dönem başlatıyor.
Ancak yerli programlar zaman istiyor.
Haliyle caydırıcılığı korumak için ara çözümler gerekli.

Eurofighter Typhoon alımı bu açıdan bir köprü görevi görüyor.
Tranche 4’ler İngiltere koordinasyonunda geliyor.
Katar ve Umman’dan gelmesi beklenen Tranche 3’ler muhtemelen eğitim amaçlı kullanılacak.
Eğitici pilotlar önce bu uçaklarda öğrenecek.
Tranche 4’ler geldikçe bu eğiticiler yeni pilotları yetiştirecek.
Tranche 4’ler 2060’lara dek operasyonel kalacak deniyor.

Mevcut bilgilere göre tedarik tablosu şöyle:
— Birleşik Krallık: 40 adet EF T4 (20 kesin, 20 opsiyon). Sözleşme imzalandı. İlk teslimat 2030 hedefi. Muhtemel radar: CAPTOR-E Mk2. Füze: Meteor A2A.
— Katar: 12 adet T3A (en yaşlısı ~3 yaş). Sözleşme yok. CAPTOR-E Mk1 ile anılıyor. Teslimat 2026 ihtimali var.
— Umman: 12 adet T3 (6–8 yaşındaki uçaklar). Sözleşme yok. CAPTOR-M mekanik radar ile anılıyor. Teslimat 2026 olabilir. Modernizasyon belirsiz.

Maliyet açısından BAE’nin açıkladığı paket:
20 uçak, silah ve entegrasyon için yaklaşık 5,4 milyar GBP.
Opsiyonlardaki 20 uçakla tavan 8 milyar GBP’ye yaklaşabilir.
Paketin tam kapsamı (yedek parça, eğitim, simülatör, milli mühimmat entegrasyonu) netleşmedi.

Sayı tartışmaları sürüyor.
Türkiye yıllardır yaklaşık 120 uçak hedefinden söz ediyor.
Bu hedef eskiden F-35/F-16 bazlı planlanmıştı.
Şimdi Tayfun’un devreye girmesi dengeleri değiştirdi.
Tayfun sayısının 100’lere çıkması bile olası bir strateji olarak konuşuluyor.
Savunma yetkilileri de zaman zaman “sayı artabilir” diyor.

Geleceğe bakış:
KAAN ve Hürjet envantere girdikçe F-16’ların büyük kısmı eskimiş olacak.
F-35 tedariki diplomatik sorunların takvimdeki yansımasından dolayı artık sınırlı kalabilir.
Bu yüzden KAAN tam kapasiteye gelene dek eksikliği Tayfunlarla kapatmak mantıklı olabilir.
İdeal hedef: 2060’lardan sonra dışardan yeni uçak almaya gerek kalmayacak bir envanter.

Sonuç olarak:
Türkiye çok katmanlı bir modernizasyon yolunda.
Yerli programlar uzun vadeli hedef.
Tayfunlar ise kısa-orta vadede eğitim, operasyonel süreklilik ve caydırıcılık sağlayacak bir köprü olabilir.