4 Nisan 1953’ün acısı dinmiyor: Dumlupınar şehitleri törenlerle yâd edildi

4 Nisan 1953’te Çanakkale Boğazı’nda meydana gelen ve Türk denizcilik tarihine derin bir acı olarak kazınan Dumlupınar denizaltı faciasında şehit olan 81 denizci, facianın 73’üncü yıl dönümünde düzenlenen törenlerle anıldı.

Anma programı kapsamında, facianın yaşandığı Nara Burnu açıklarında gerçekleştirilen törende, denizaltının battığı noktaya çelenk bırakıldı. Tören sırasında sirenler çalındı, Boğaz’ın sularında saygı dolu bir sessizlik hâkim oldu.

Şehitlerin ebedi istirahatgahında denize çelenk bırakıldı

Denizde düzenlenen ilk törende, Çanakkale Valisi Ömer Toraman, Gelibolu 2. Kolordu Komutanı Tümgeneral Ferat Vural, Amfibi Kolordu Komutanı Tümamiral Hüseyin Tığlı ile Boğaz ve Garnizon Komutanı Tuğamiral Mustafa Biçen tarafından denizaltının battığı noktaya çelenk bırakıldı.

Tören, deniz unsurlarının katılımıyla icra edilirken, şehitler anısına gemilerden sirenler çalındı. Davetliler ise denize açılarak anma programını takip etti.

Şehitlikte yükselen dualar yürekleri dağladı

Programın ikinci bölümünde Nara Barbaros Şehitliği’nde tören düzenlendi. Burada saygı duruşunda bulunuldu ve İstiklal Marşı okundu.

Deniz Piyade Üsteğmen Ahmet Özbulut’un günün anlam ve önemine ilişkin konuşmasının ardından Çanakkale Müftüsü Mevlüt Topçu tarafından dua edildi.

Törenin devamında protokol üyeleri, gaziler ve şehit yakınları şehitliği ziyaret ederek kabirlere karanfil bıraktı.

Devlet erkanı ve vatandaşlar tek yürek oldu

Anma törenine yerel yönetim, askeri ve sivil protokolün yanı sıra çok sayıda davetli katıldı. Programda, şehit ve gazi derneklerinin temsilcileri ile öğrenciler de yer aldı.

Bu kapsamda, Çanakkale Belediye Başkan Vekili Deniz Hazal Cankurtaran, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Cüneyt Erenoğlu, Kültür ve Turizm Bakanlığı Çanakkale Savaşları Gelibolu Tarihi Alan Başkan Yardımcısı Zülküf Memiş ile güvenlik birimlerinin temsilcileri de törende hazır bulundu.

4 Nisan 1953 gecesi: Türk denizcilik tarihine kazınan facia

Dumlupınar denizaltısı, 4 Nisan 1953 gecesi NATO tatbikatından dönüşte Çanakkale Boğazı’na giriş yaptığı sırada, Nara Burnu açıklarında İsveç bandıralı bir gemiyle çarpıştı. Şiddetli çarpışmanın ardından kısa sürede su alarak batan denizaltı, yaklaşık 91 metre derinliğe gömüldü.

Kazanın ardından güvertede bulunan bazı personel kurtulmayı başarırken, denizaltı içerisinde kalan 81 denizci derinliklerde mahsur kaldı. Denizaltının kıç bölümünde bulunan torpido dairesine sığınan 22 personel, hayatta kalmayı başardı ve dış dünya ile temas kurdu.

72 saatlik umut ve zamana karşı yarış

Mahsur kalan denizcilerle, yüzeye gönderilen haberleşme şamandırası aracılığıyla bağlantı kuruldu. Bu temas yaklaşık 72 saat boyunca sürdü.

Ancak içerideki oksijenin giderek azalması, zamanla yarışın en kritik unsurunu oluşturdu. Kurtarma ekipleri yoğun çaba sarf etse de, güçlü akıntılar ve derinlik nedeniyle denizaltıya fiziksel erişim sağlanamadı.

Dönemin teknik imkânlarının yetersizliği, yürütülen tüm çalışmaları sonuçsuz bıraktı ve umut dolu bekleyiş yerini büyük bir acıya bıraktı.

“Vatan sağ olsun” diyerek tarihe geçen son sözler

Mahsur kalan denizcilerle kurulan son temaslarda, personelin soğukkanlılığını koruduğu ve görev bilinciyle hareket ettiği kaydedildi. Kurtarma ekiplerinin moral vermeye çalıştığı anlarda, içeriden gelen cevap tarihe kazındı:

“Vatan sağ olsun.”

Bu sözler, yalnızca bir veda değil; Türk denizcisinin disiplinini, sadakatini ve vatan sevgisini simgeleyen güçlü bir miras olarak hafızalara kazındı.

Mahsur kalan denizcilerle kurulan son temaslarda verilen “Vatan sağ olsun” mesajı, Türk milletinin hafızasında silinmez bir iz bıraktı.

Bugün düzenlenen anma törenlerinde de bu sözler, fedakârlığın ve vatan sevgisinin en güçlü ifadesi olarak yeniden hatırlandı.

Bir milletin hafızasında dinmeyen acı

Dumlupınar faciası, Türk denizcilik tarihinin en ağır kayıplarından biri olarak anılmaya devam ediyor. Her yıl düzenlenen törenler, hem bu acının unutulmaması hem de denizcilerin gösterdiği fedakârlığın gelecek nesillere aktarılması açısından önem taşıyor.

Nara Burnu açıklarında denize bırakılan her çelenk ve edilen her dua, 81 denizcinin hatırasının hâlâ canlı olduğunu bir kez daha ortaya koydu.